คุณศัพท์และสรรพนามชี้เฉพาะ

คุณศัพท์และสรรพนามชี้เฉพาะ

Adjectifs démonstratifs คุณศัพท์ชี้เฉพาะได้แก่

ce         + นามเพศชาย เช่น ce garçon^{เด็กชายคนนี้}

cet        + นามเพศชายขึ้นต้นด้วยสระ เช่น cet immeuble^{ตึกหลังนี้} หรือ H muet เช่นcet homme^{ผู้ชายคนนี้}

cette      + นามเพศหญิง เช่น cette chanson^{เพลงบทนี้}

ces       + นามเพศชายหรือหญิงพหูพจน์ เช่น ces garcons^{เด็กชายเหล่านี้}

ตัวอย่าง

J’aime beaucoup cette chanson. ^{ฉันชอบเพลงนี้มาก}

Pronoms démonstratifs สรรพนามชี้เฉพาะ มีไว้ใช้แทนการพูดซ้ำในสิ่งที่พูดถึงไปแล้ว ผู้พูดและผู้ฟังต้องรู้ร่วมกันว่า สิ่งที่พูดถึงนั้นคืออะไร สรรพนามชี้เฉพาะจะเปลี่ยนรูปไปตามเพศและพจน์ของนามที่มันแทน ซึ่งได้แก่

celui แทนนามชี้เฉพาะเพศชายเอกพจน์

celle แทนนามชี้เฉพาะเพศหญิงเอกพจน์

ceux แทนนามชี้เฉพาะเพศชายหรือชายหญิงพหูพจน์

celles แทนนามชี้เฉพาะเพศหญิงพหูพจน์

ตัวอย่าง

Quelle robe préférez-vous ?^{คุณชอบกระโปรงตัวไหน}

Celle-ci ou celle-là ? ^{ตัวนี้หรือตัวนั้น} บอกความใกล้ไกลได้ด้วยการเติม ci และ là

L’enfant de Marc ? ^{ลูกของมาร์คน่ะหรือ}  

C’est celui qui joue dans le jardin. ^{ก็คนที่เล่นอยู่ในสวนไง}

La Révolution française การปฏิวัติฝรั่งเศส

La Révolution française

La Révolution française est la période de l'histoire de France, de la Belgique et du Luxembourg comprise entre l'ouverture des États généraux, le 5 mai 1789, et le coup d'État du 18 brumaire de Napoléon Bonaparte, le 9 novembre 1799. Il s'agit d'un moment crucial de l'histoire de France, puisqu'elle marque la fin de l'Ancien Régime, et le remplacement de la monarchie absolue française par unemonarchie constitutionnelle, puis par la Première République. Elle a mis fin à la royauté, à la société d'ordres et aux privilèges. Elle a légué à la France la Déclaration des droits de l'homme et du citoyen, qui proclame l'égalité des citoyens devant la loi, les libertés fondamentales et la souveraineté de la Nation, apte à se gouverner au travers de représentants élus. Plusieurs centaines de milliers de personnes trouvèrent la mort durant cette révolution, notamment pendant la Terreur (16 594 personnes guillotinées) et pendant les tentatives de contre-révolution, notamment la guerre de Vendée.

Dès son commencement, la portée universelle des idées de la Révolution française a été proclamée par ses partisans, et l'ampleur de ses conséquences soulignée par ses détracteurs2. Les guerres de la Révolution française, qui ont touché une large partie de l’Europe continentale, ont abouti à la création de « républiques sœurs » et à la transformation des frontières et des États d'Europe, contribuant à la diffusion des idées révolutionnaires. Ces conflits ont ensuite trouvé leur prolongement dans les guerres napoléoniennes. La Révolution est restée un objet de débats ainsi qu'une référence positive tout autant que négative tout au long des deux siècles qui l'ont suivie, en France comme dans le monde.

La Révolution française a créé des divisions immédiates et durables entre les partisans des idées révolutionnaires et les défenseurs de l'ordre ancien, et aussi entre les anticléricaux et l'Église catholique.

En 1799, Napoléon Bonaparte accède au pouvoir et inaugure la période du Consulat, qui aboutit, cinq ans plus tard, à l'avènement de l'Empire.

การปฏิวัติฝรั่งเศส

การปฏิวัติฝรั่งเศส ระหว่าง ค.ศ. 1789-1799 เป็นยุคสมัยแห่งกลียุค (upheaval) ทางสังคมและการเมืองที่เปลี่ยนถึงรากฐานในฝรั่งเศสซึ่งมีผลกระทบใหญ่หลวงต่อฝรั่งเศสและยุโรปที่เหลือ ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ที่ปกครองฝรั่งเศสมาหลายศตวรรษล่มสลายลงใน 3 ปี สังคมฝรั่งเศสผ่านการปฏิรูปขนานใหญ่ โดยเอกสิทธิ์ในระบบเจ้าขุนมูลนาย ของอภิชนและทางศาสนาหมดสิ้นไปภายใต้การประทุษร้ายอย่างต่อเนื่องจากกลุ่มการเมืองฝ่ายสาธารณรัฐมูลวิวัติ ฝูงชนบนท้องถนนและชาวนาในชนบท ความคิดเก่าเกี่ยวกับประเพณีและลำดับชั้นบังคับบัญชา ของอำนาจพระมหากษัตริย์ อภิชนและศาสนา ถูกโค่นล้มอย่างฉับพลันโดยความเสมอภาค ความเป็นพลเมืองและสิทธิที่ไม่โอนให้กันได้ อันเป็นหลักการใหม่แห่งยุคเรืองปัญญา

การปฏิวัติฝรั่งเศสเริ่มต้นใน ค.ศ. 1789 ด้วยการเรียกประชุมสภาฐานันดรในเดือนพฤษภาคม ในปีแรกของการปฏิวัติ เกิดเหตุการณ์สมาชิกฐานันดรที่สามประกาศคำปฏิญาณสนามเทนนิสในเดือนมิถุนายน การทลายคุกบาสตีย์ในเดือนกรกฎาคม คำประกาศว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและสิทธิพลเมืองในเดือนสิงหาคม และการเดินขบวนสู่แวร์ซายซึ่งบังคับให้ราชสำนักกลับไปยังกรุงปารีสในเดือนตุลาคม เหตุการณ์อีกไม่กี่ปีถัดมาส่วนใหญ่เป็นความตึงเครียดระหว่างสมัชชาเสรีนิยมต่าง ๆ และพระมหากษัตริย์ฝ่ายขวาแสดงเจตนาขัดขวางการปฏิรูปใหญ่

มีการประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐในเดือนกันยายน ค.ศ. 1792 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงถูกประหารชีวิตในปีถัดมา ภัยคุกคามจากนอกประเทศยังมีบทบาทครอบงำในพัฒนาการของการปฏิวัติ สงครามปฏิวัติฝรั่งเศสเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1792 และสิ้นสุดลงด้วยชัยชนะของฝรั่งเศสที่อำนวยการพิชิตคาบสมุทรอิตาลี กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำและดินแดนส่วนใหญ่ทางตะวันตกของแม่น้ำไรน์ อันเป็นความสำเร็จซึ่งรัฐบาลฝรั่งเศสแต่ก่อนทำไม่ได้มาหลายศตวรรษ

ส่วนในประเทศ อารมณ์ของประชาชนได้เปลี่ยนการปฏิวัติถึงรากฐานอย่างสำคัญ จนลงเอยด้วยการขึ้นสู่อำนาจของมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์และกลุ่มฌากอแบ็ง (Jacobins) และเผด็จการโดยแท้โดยคณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะระหว่างสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ตั้งแต่ ค.ศ. 1793 ถึง 1794 ซึ่งมีผู้ถูกสังหารถึงระหว่าง 16,000 ถึง 40,000 คน หลังกลุ่มฌากอแบ็งเสื่อมอำนาจและรอแบ็สปีแยร์ถูกประหารชีวิต คณะไดเรกทอรี (Directory) เข้าควบคุมรัฐฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1795 และถืออำนาจถึง ค.ศ. 1799 เมื่อถูกแทนที่ด้วยคณะกงสุล (Consulate) ภายใต้นโปเลียน โบนาปาร์ต

การปฏิวัติฝรั่งเศสนำมาซึ่งยุคใหม่ของฝรั่งเศส การเติบโตของสาธารณรัฐและประชาธิปไตยเสรีนิยม การแผ่ขยายของฆราวาสนิยม การพัฒนาอุดมการณ์สมัยใหม่และการประดิษฐ์สงครามเบ็ดเสร็จทั้งหมดล้วนเกิดขึ้นระหว่างการปฏิวัติ เหตุการณ์สืบเนื่องซึ่งสามารถสืบยอนไปได้ถึงการปฏิวัติมีสงครามนโปเลียน การฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์สองครั้งแยกกัน และการปฏิวัติอีกสองครั้ง (ค.ศ. 1830 และ 1848) ขณะที่ฝรั่งเศสสมัยใหม่ก่อร่างขึ้น

La France dans les années 1780

La société sous l'Ancien Régime repose sur l'existence de droits médiévaux, les privilèges (leges privatae, lois particulières) qui sont les statuts dont disposent non seulement les corps constitués tels que le clergé et la noblesse, mais aussi les provinces, les villes et les corporations.

La Révolution française, qui naît d'une crise financière due à la guerre d'indépendance des États-Unis, concentre essentiellement discours et critiques sur les privilèges fiscaux du clergé et de la noblesse (le poids des impôts est inégalement réparti entre ceux-ci et le Tiers État alors que celui-ci est le plus productif). Mais à l'intérieur même du Tiers État (qui représente 97 % de la population)3, il y a de fortes différences selon le métier, la province voire la ville. Les lois sont différentes en Bretagne et en Languedoc.

Ce manque d'unicité de la loi sous l'Ancien Régime est soit le fruit des agrandissements du royaume (le nouveau territoire reconnaît la souveraineté du roi de France et demande à celui-ci le respect de ses coutumes), soit des traditions sociales (par exemple, la noblesse ne paie pas l'impôt de la taille personnelle mais en échange doit payer « l'impôt du sang » c'est-à-dire faire la guerre pour le royaume ; les habitants du village de Domrémy ne paient pas d'impôts) ou professionnelles (par exemple les savetiers ont des privilèges que n'ont pas les cabaretiers et inversement, sachant que ces privilèges varient d'une province à l'autre)

Les privilèges gênent l'établissement d'une politique générale, entravent les volontés de réforme du gouvernement (notamment sous Louis XV), ralentissent les échanges (il y a des péages d'une province à l'autre, voire d'une ville à l'autre). Ils figent la société.

Au xviiie siècle, l'essor de nouvelles catégories sociales dans les villes et dans les gros bourgs est indéniable. Parmi les nouvelles couches, on distingue d'une part une bourgeoisie marchande ou financière, qui profite de l’enrichissement global, et pour une fraction d'entre elle des grandes spéculations boursières sous Louis XVI, des laboureurs, des paysans riches qui peuvent offrir à leurs enfants une éducation et d'autre part une bourgeoisie de fonctionnaires et d'hommes de loi qui aspire à jouer un rôle politique4.

Cependant la société semble se figer, l’accès à la noblesse se ferme. Dans les années 1780, les nobles qui ont besoin de numéraire remettent en vigueur des droits féodaux oubliés et contrôlent de manière plus tatillonne leur perception : c’est la réaction nobiliaire. À la fin des années 1780, les mauvaises récoltes jettent à la rue les membres les plus fragiles des communautés, mais la Révolution n'arrive pas comme une conséquence de ces dernières années, l'historien Jean Nicolas recensant pendant tout le XVIIIe siècle, qu'il appelle le « siècle d'intranquillité », pas moins de 8 528 révoltes de communautés paysannes qui se politisent de plus en plus

สาเหตุ

ผู้สนับสนุนแบบจำลองที่อิงประวัติศาสตร์ที่สุดบ่งชี้คุณลักษณะเดียวกันของระบอบเก่า (Ancien Régime) จำนวนมาก ว่าเป็นหนึ่งในบรรดาสาเหตุของการปฏิวัติ ปัจจัยทางเศรษฐกิจรวมถึงความหิวและทุพโภชนาการในประชากรกลุ่มที่แร้นแค้นที่สุด อันเนื่องมาจากราคาขนมปังที่สูงขึ้น หลังจากการเก็บเกี่ยวธัญพืชที่ให้ผลไม่ดีหลายปี การเก็บเกี่ยวที่เลว ซึ่งบางส่วนเกิดจากสภาพอากาศผิดปกติจากเอลนีโญ ร่วมกับพฤติการณ์ภูเขาไฟที่ลากีและกริมสวอทน์ใน ค.ศ. 1783-1784 ประกอบกับราคาอาหารที่สูงขึ้น และระบบการขนส่งที่ไม่เพียงพอซึ่งขัดขวางการส่งสินค้าอาหารปริมาณมากจากพื้นที่ชนบทไปยังศูนย์กางประชากรขนาดใหญ่มีส่วนทำให้สังคมฝรั่งเศสขาดเสถียรภาพในช่วงก่อนการปฏิวัติอย่างยิ่ง

อีกสาเหตุหนึ่งคือ การล้มละลายอย่างสิ้นเชิงของรัฐจากค่าสงครามที่ผ่านมาจำนวนมหาศาล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเครียดทางการเงินอันเกิดจากการเข้าไปมีส่วนร่วมในสงครามปฏิวัติอเมริกาของฝรั่งเศส ภาระของสังคมที่เกิดขึ้นจากสงครามรวมถึงหนี้สงครามมหาศาล ซึ่งการณ์ยิ่งเลวร้ายลงจากการสูญเสียการครอบครองอาณานิคมของฝรั่งเศสในทวีปอเมริกาเหนือและการครอบงำทางพาณิชย์ของบริเตนใหญ่ที่เพิ่มขึ้น ระบบการเงินที่ไม่มีประสิทธิภาพและล้าสมัยของฝรั่งเศสไม่สามารถจัดการกับหนี้สาธารณะได้ ซึ่งบางส่วนเกิดขึ้นจากภาระของระบบการเก็บภาษีอากรที่ไม่เพียงพอ เพื่อหาเงินใหม่เพื่อดักการผิดนัดชำระหนี้การกู้ยืมของรัฐบาล พระมหากษัตริย์จึงทรงยกเลิกสภาชนชั้นสูง (Assembly of Notables) ใน ค.ศ. 1787

Passé composé

เมื่อบทที่ผ่านมาเราเรียนเรื่องกาลปัจจุบันมาแล้ว คราวนี้เราจะมาว่ากันถึงกาลอดีต หรือเรื่องที่เกิดขึ้นและสิ้นสุดไปแล้วในอดีต คนที่กระจายกริยา être และ avoir ในกาลปัจจุบันถูกต้องครบถ้วนแล้ว จะได้เปรียบมาก แต่ถ้าใครยังกระจายกริยา 2 ตัวนี้ในกาลปัจจุบันไม่ได้ ทบทวนเดี๋ยวนี้เลย Avoir Etre Je, J’ ai suis Tu as es Il/elle a est Nous avons sommes Vous avez êtes Ils/elles ont sont กาลอดีตหรือ Passé composé เกิดจากการนำ กริยา être หรือ avoir ในกาลปัจจุบันมาบวกกับ participe passé แล้ว participe passé มันคืออะไร ? จะว่าไปแล้ว มันก็คล้ายกับกริยาช่องที่ 3 ในภาษาอังกฤษ ที่ต้องใช้คู่กับกริยาช่วย เดี๋ยวจะอธิบายโดยละเอียดให้ดู แต่สิ่งที่ควรรู้ก่อนก็คือ เวลาทำกาลอดีต ในภาษาฝรั่งเศสเรามีกริยาช่วย 2 ตัวคือ Etre และ Avoir อย่างที่ให้ฝึกกระจายไว้ด้านบน ทีนี้เราก็ต้องมาเลือกว่าใช้ตัวไหนดี 1. กริยาที่ใช้ avoir มาช่วย กริยาส่วนมากใช้ avoir มาช่วย โดยต้องกระจาย กริยา avoirให้ถูกต้องตรงกับประธานของประโยค ก่อนที่จะนำมาประกอบกับกริยาหลักในรูปParticipe passé เช่น กริยา Parler วิธีการทำ Participe passé (เรียกสั้น ๆ ว่า PP. ออกเสียงว่า เป-เป ไม่ใช่ ปี-ปี เพราะ ปี-ปี แปลว่า ฉี่) มีกฎให้จำง่าย ๆ คือ กริยากลุ่มที่ 1 ลงท้ายด้วย ER ตัด ER ทิ้งแล้วเติม é เช่น Parler ตัด er ก็จะเหลือ Parl นำมาเติม é ก็จะได้ Parlé แล้วจึงนำมารวมกับกริยาAvoir ที่กระจายแล้วก็จะได้ J’                  ai parlé Tu                as parlé Il/elle           a parlé Nous             avons parlé Vous             avez parlé Ils/elles        ont parlé แค่นี้เราก็ได้อดีตของกริยา Parler แล้ว รวดเร็วทันใจดีแท้ ตัวอย่าง J’ai parlé de mon projet avec mon père. ฉันคุยเรื่องโครงการกับพ่อแล้ว

Passé composé

กริยากลุ่มที่ 2 ลงท้ายด้วย IR ตัด IR ทิ้ง เติม i

เช่น Finir ตัด ir ก็จะเหลือ fin นำมาเติม i ก็จะได้ fini แล้วจึงนำมารวมกับกริยา Avoirที่กระจายแล้วก็จะได้

J’                  ai fini

Tu                as fini

Il/elle            a fini

Nous             avons fini

Vous             avez fini

Ils/elles         ont fini

ตัวอย่าง J’ai fini mon devoir hier. ^{ฉันทำการบ้านเสร็จเมื่อวานนี้}

อยากรู้ว่ากริยากลุ่ม 2 นี้มีตัวไหนบ้าง ไปดูใน Présent อย่าเดา อย่ามั่วเอาเองนะคนดี

2. กริยาที่ต้องการ être มาช่วยใน Passé composé กริยากลุ่มนี้มีไม่มากนัก และต้องท่องให้แม่น นอกจากนี้ยังต้องระวังการเปลี่ยนเพศและพจน์ตามประธานที่เรียกว่าAccord^{(อัก-กอร์ ไม่ใช่ แอคคอร์ด)}  ด้วย กริยาที่ต้องใช้ être มาช่วย ได้แก่

Verbe	Participe passé	Verbe	Participe passé
allerไป	allé	venirมาจาก revenirกลับมาจาก devenirกลายเป็น	venu revenu devenu
arriverมาถึง	arrivé	partirไปจาก	parti
entrerเข้า	entré	sortirออกจาก	sorti
monterขึ้น	monté	descendreลง	descendu
naîtreเกิด	né	mourirตาย décéderตาย	mort décédé
tomberตก	tombé	passerผ่าน	passé
retournerย้อนกลับมา	retourné	resterอยู่พัก demeurerอยู่พัก	resté demeuré

Passé composé ที่ต้องใช้กับกริยา être จึงมีหน้าตาดังตัวอย่างนี้

Je suis

Tu es

Il/elle est

Nous sommes        +       participe passé (accord)

Vous êtes

Ils/elles sont

ตัวอย่าง

Je suis allé (allée^{ถ้า Je เป็นหญิง}) en ville.

Tu es revenu (revenue^{ถ้า Tu เป็นหญิง}) à 2 heures.

Il est monté dans l’autobus/Elle est née le 24 juillet.

Nous sommes venus^{ชายพหูพจน์หรือชายหญิงรวมกัน} (venues^{หญิงพหูพจน์}) en retard.

Vous êtes parti^{ชายเอกพจน์} (partie^{หญิงเอกพจน์}, partis^{ชายพหูพจน์}, parties^{หญิงพหูพจน์}).

Ils sont restés/Elles sont restées.

ระวังประธาน Nous ที่จะต้องเป็นพหูพจน์เสมอ และประธาน Vous ที่สามารถเป็นได้ทั้งเอกพจน์และพหูพจน์ เพศชายและเพศหญิง แบบโฟร์อินวัน

ข้อยกเว้น กริยา sortir (เอาออกมา), monter (เอาขึ้น), descendre (เอาลง) ถ้ามีกรรมตรง (COD) ตามหลัง จะต้องใช้ avoir เป็นตัวช่วย ไม่ใช้กริยา Etre เช่นเดียวกับ passer(ใช้เวลา) เมื่อตามหลังด้วยเวลา อันนี้เป็นไวยากรณ์ขั้นสูงหน่อย ถ้าอ่านแล้วยังไม่เข้าใจ ไม่เป็นไร ไปเรียนเรื่องกรรมให้เสร็จก่อนค่อยกลับมาอ่านใหม่ก็ได้ แต่ข้อยกเว้นชุดนี้ ออกข้อสอบบ่อย

ตัวอย่าง

Il a passé 2 ans^{(เวลา)} en France.^{เขาอยู่ในประเทศฝรั่งเศสเป็นเวลา 2 ปี}

Sylvie a monté sa valise ^(COD) au 2^e étage. ^{ซิลฟีเอากระเป๋าขึ้นชั้นสอง}

Nous avons sorti nos livres^(COD)  du cartable. ^{เราเอาหนังสือออกจากกระเป๋า}

Les mères ont descendu les enfants^(COD)  de l’arbre.^{แม่เอาเด็กลงมาจากต้นไม้}

เมื่อใช้กับ avoir จึงไม่มีการ accord ที่ pp. ตามเพศและพจน์ของประธาน ยกเว้นเมื่อเปลี่ยนกรรมตรงเป็นสรรพนามแล้ววางไว้หน้า avoir+pp. (งงล่ะสิ เอาไว้เรียนเรื่องกรรมเพิ่มแล้วจะเข้าใจ)

Articles/คำนำหน้านาม

Articles/คำนำหน้านาม

คำนามในภาษาฝรั่งเศสมี เพศและพจน์ คำนำหน้านาม จึงเปลี่ยนไปตามเพศและพจน์ของคำนามนั้น ทั้งเพศและพจน์มีผลต่อการสร้างประโยคมาก

ดังนั้น อย่าสับสนทางเพศและอย่าหละหลวมทางพจน์

เวลาท่องศัพท์ อย่าเอาแต่ท่องคำนาม ท่องเพศด้วย

เช่น เวลาจะท่อง stylo^{ปากกา} ก็ให้ท่อง un stylo จักได้บุญนัก

J ภาษาฝรั่งเศสมีเพศไว้ทำไม

K ไม่ได้เอาไว้สืบพันธุ์แน่นอน การที่นามแต่ละตัวมีเพศจะทำให้คำคุณศัพท์และส่วนอื่น ๆ ในโครงสร้างประโยคต้องเปลี่ยนรูปตามเพศของนามตัวนั้น ทำให้ภาษามีความรัดกุม รู้ได้ทันทีว่า คุณศัพท์ตัวใด ขยายนามตัวไหน ภาษาฝรั่งเศสจึงเป็นภาษาที่เขียนกฎหมายได้ดีอีกภาษาหนึ่ง

คำนำหน้านาม 3 กลุ่มที่ต้องรู้จักคือ

1. Articles indéfinis คำนำหน้านามไม่ชี้เฉพาะมี 3 ตัวคือ

un + คำนามเพศชายเอกพจน์ เช่น un garçon ^{เด็กผู้ชายคนหนึ่ง}

une + คำนามเพศหญิงเอกพจน์ เช่น une fille ^{เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง}

des + คำนามชายหรือหญิงพหูพจน์ เช่น des filles ^{เด็กผู้หญิงกลุ่มหนึ่ง}

ใช้เมื่อมีการกล่าวถึงคน สัตว์ หรือสิ่งของเป็นครั้งแรก

2. Articles définis คำนำหน้านามชี้เฉพาะมี 3 ตัวคือ

le + คำนามเพศชายเอกพจน์ เช่น le garçon ^{เด็กผู้ชายคนนั้น}

la + คำนามเพศหญิงเอกพจน์ เช่น la Lune ^{พระจันทร์}

les + คำนามชายหรือหญิงพหูพจน์ เช่น les filles ^{เด็กผู้หญิงกลุ่มนั้น}

จงสังเกต

à+le ð au à+la ð à la à+les ð aux

de+le ð du de+la ð de la de+les ð des

ใช้เมื่อเจาะจงชี้เฉพาะไม่ว่าคนสัตว์หรือสิ่งของ หรืออะไรก็ตามที่มีสิ่งเดียวในโลก เช่น le Soleil^{(พระอาทิตย์)}, la Lune^{(พระจันทร์)} เป็นต้น

3. Articles partitifs คำนำหน้านามที่ไม่สามารถกำหนดปริมาณได้แน่นอน นิยมใช้กับการกิน การซื้ออาหาร และนามที่เป็นนามธรรม ได้แก่

du + คำนามเพศชาย เช่น du pain ^{ขนมปัง}

de la + คำนามเพศหญิง เช่น de la patience ^{ความอดทน}

de l’ + คำนามเพศชายหรือหญิงขึ้นต้นด้วยสระหรือ H muet เช่น de l’eau ^น้ำ, de l’huile ^{น้ำมัน}

des + นามชายหรือหญิงพหูพจน์ เช่น des légumes ^{ผัก (เพศชาย)}

Articles indéfinis และ articles partitifs จะเปลี่ยนเป็น de เมื่อเป็นประโยคปฏิเสธ เช่น

Nous avons une voiture. ð Nous n’avons pas de voiture. ^{(เราไม่มีรถ)}

ยกเว้นเมื่อใช้กับกริยา Etre เช่น Ce n’est pas du coton. ^{(นี่ไม่ใช่ผ้าฝ้าย)}

อย่าลืม เวลามีเพศหญิงและเพศชายอยู่รวมกัน ให้ถือเป็นเพศชายพหูพจน์

สรุป

	Articles indéfinis	Articles définis	Articles partitifs
ชายเอกพจน์	un	le	du หรือ de l’
หญิงเอกพจน์	une	la	de la หรือ de l’
ชาย/หญิงพหูพจน์	des	les	des